Archiwum dla Luty, 2011

Dzień dobry, tego pięknego dnia wita was Karolina Pająk. Mam dla was niespodziankę, jest nią wywiad z pewnym sportowcem. Ma on wielką pasje, która jest jego całym życiem. Część jego historii wiąże się miedzy innymi z siemianowickim boiskiem ‘Siemion’. Pewnie już się domyślacie co jest tą pasją. Tak, jest nią hokej, a naszym dzisiejszym gościem jest Mariusz Orzeł – najskuteczniejszy zawodnik Mustangów – siemianowickiego klubu sportowego.

Karolina Pająk– Witam Cię Mariusz, kiedy właściwie zacząłeś trenować hokej?

Mariusz Orzeł – Cześć, w hokeja zacząłem grać już w pierwszej klasie szkoły podstawowej, czyli już 11. rok.

K.P – A czy od razu po pierwszym treningu stał się twoją pasją?

M.O. – Na pewno w pewnym sensie tak, a to za sprawą mojego starszego brata, który mnie w to wciągnął.

K.P – Wiadomo, że na początku nie było tak łatwo jak mogłoby się wydawać. Musiałeś ciężko pracować by coś osiągnąć, a z ciężką pracą wiążą się kontuzje. Czy miałeś kiedyś jakąś poważniejszą?

M.O. – Nie, nie przypominam sobie, żeby jakaś poważniejsza miała miejsce, ale był taki moment, w którym miałem problemy z karkiem, a mianowicie przed Ogólnopolską Olimpiadą Młodzieży w 2009 roku.

K.P – Na pewno masz na swoim koncie jakieś większe osiągnięcia, możesz się kilkoma z nami podzielić?

M.O. – Tak mam kilka. Wraz z Mustangami zdobyłem Halowe Wicemistrzostwo Polski w 2008 roku i 3 miejsce na wspomnianej wcześniej Olimpiadzie. Jestem też reprezentantem Polski do lat 18.

K.P – Co według Ciebie jest najciekawsze w tym sporcie i czy każdy może zacząć go uprawiać? Trzeba posiadać jakieś specjalne predyspozycje?

M.O. – Najciekawsze według mnie jest to, że zasady, reguły tej gry są skomplikowane dla laików. Oczywiście na początku zawsze są niezrozumiałe, ale z biegiem czasu to się zmienia. Hokej na trawie jest dyscypliną dla wszystkich, każdy może rozpocząć trening w każdym momencie, ale też nie może to być zbyt późno.

K.P – A jak oceniasz poziom szkolenia młodzieży w Twoim klubie?

M.O. – W klubie pracuje z nami wykwalifikowana kadra trenerska w postaci Tomasza Kawy – trenera reprezentacji Polski do lat 16, jego asystenta Łukasza Wojcieszaka jak i trenera przygotowania motorycznego Pawła Niewiadomego. Myślę, że rozwoju dzieci i młodzieży może nam pozazdrościć nie jeden klub w Polsce.

K.P – Słyszałam, że nie dawno odbyło się spotkanie kadry. Czy będziesz miał zaszczyt reprezentować Polskę na jakichś mistrzostwach?

M.O. – W lipcu 2011 roku we włoskim Cernusco mamy Mistrzostwa Europy M18, w których mam nadzieję wystąpię, ale decyzja należy do sztabu szkoleniowego kadry.

K.P – A czy masz już ułożone plany na przyszłość?

M.O. – W pewnym sensie tak, ale nie są one tak ułożone jakbym sobie tego życzył. Wiadomo, że wiele rzeczy się zmienia, ale delikatny zarys mojej przyszłości już mam.

K.P – Czy w bardziej odległej przyszłości zamierzasz trenować hokej poza granicami naszego kraju?

M.O. – Nie, raczej nie zapowiada się taka kolej rzeczy.

K.P – Treningi prawdopodobnie zajmują Ci większość wolnego czasu. Jeśli znalazłbyś chwilę na relaks, to co byś wybrał.

M.O. – Zapewne byłby to wypad ze znajomymi na kręgle lub coś w tym rodzaju.

K.P –Teraz parę pytań dotyczących Twoich marzeń. Masz jakieś marzenia dotyczące właśnie tego sportu ?

M.O. – Moim największym sportowym marzeniem jest udział w Igrzyskach Olimpijskich.

K.P – A może posiadasz jakieś inne, zupełnie niezwiązane z hokejem?

M.O. – Nie, aktualnie tylko to związane ze sportem jest jedynym.

K.P – To by było na tyle, dziękuję Ci Mariuszu za wywiad i życzę, aby właśnie te marzenia się spełniły.

M.O. – Dziękuję.